Liever pijn dan verandering?

Blog #4, Liever pijn dan verandering?

Iedere keer verbaas ik me weer over de cijfers die gepubliceerd worden over uitval van medewerkers. Van de week las ik weer een heel stuk in het AD over het ziekteverzuim in de zorg.

Oké, eerlijk gezegd verbaas ik me niet over de cijfers, wel over het feit dat mensen het zover laten komen. De oorzaken die genoemd worden zijn veelvoudig, van verkeerd beleid tot mensen die nog steeds worden behandeld als productiemiddel. Dit zijn nog overblijfselen uit het industriële tijdperk waarbij doelmatigheid vooropgesteld werd en leidinggevenden dachten dat ze moeten commanderen in plaats van leidinggeven.

Ik heb al wat jaren achter de rug als leidinggevende en ben in alle valkuilen gestapt die er zijn. Ook ik heb de baas gespeeld tot de leiding geheel uit handen geven aan het team met even zoveel mislukkingen als successen. Ondertussen weet ik al heel wat jaren dat de rol van de leidinggevende een facilitaire is voor zowel de medewerkers, de organisatie en mijzelf. Maar, mijn belangrijkste ervaring is dat niet alleen je leidinggevende verantwoordelijk is.

Om terug te komen op mijn verbazing. Waar is de verantwoordelijkheid van de medewerker zelf? Hoeveel pijn, fysiek of mentaal of allebei is er nodig om te beseffen dat je zo niet langer door kunt of wilt voordat je omvalt? Voordat je uitgeput, uitgeblust, gefrustreerd, or wat dan ook bent? Is de angst voor de verandering dan zo groot dat de pijngrens wordt verlegd? Uit onderzoeken blijkt, dat het in veel gevallen zo is. Allerlei gedachten, meestal gebaseerd op angst, houden ons tegen om op te komen voor onszelf. Bang dat je de hypotheek niet meer kunt betalen, dat je als een loser wordt gezien, bang voor ….. heel veel.

De meeste mensen weten niet of de angsten ook op de waarheid berusten. Ik kan je uit eigen ervaring en van heel veel mensen om me heen, vertellen dat de meeste angsten ongegrond zijn; dat ze gebaseerd zijn op aannames. Stel dat je de hypotheek niet meer kunt betalen, dan zijn er best wel oplossingen te bedenken. Want geloof me als je moet kiezen tussen het niet meer kunnen betalen van de hypotheek of in een burn-out terecht komen, dan weet ik wel waar ik voor kies. Ik zeg altijd maar zo, om in een kartonnen doos ergens onder een brug terecht te komen moet je je best doen in een land als Nederland. Ook dat is een aanname. Stel dat ze je een loser vinden omdat je voor jezelf kiest, nou en. Dat zegt meer over de ander dan over jou. Stel dat je partner je verlaat omdat je even geen werk hebt of iets gaat doen waar je minder mee verdient. Wil jij zo iemand als partner, nee toch?

Om het maar eens te brengen zoals het is. Niemand is verantwoordelijk voor jouw keuzes. Ik ga het nog sterker brengen, als je het niet naar je zin hebt of het gaat niet zoals je wilt, dan is dat vaak je eigen keuze, bewust of onbewust. Je bent dan wel niet altijd verantwoordelijk voor de situatie maar wel hoe je er mee omgaat.

De grootste kunst is jezelf te blijven of weer te worden in een wereld die je constant probeert te veranderen. Maar die keuze is aan jou. Vraag jezelf af wat je wilt doen in je leven en ga dat doen, want wat de wereld nodig heeft, zijn mensen die tot leven komen. Dat heet persoonlijk leiderschap. Daarmee heb je de regie in handen over jouw leven of dat nu op het werk is of thuis. KIES.

“Build your own dreams, or someone else will hire you to build theirs.” – Farrah Gray

Leave a Reply

Your email address will not be published.